De kinderen
De kinderen
Het Colourful Children huis in Namakkal bestaat nu drie jaar. 75 kinderen hebben daar onderdak en volgen onderwijs. Het zijn stuk voor stuk lieve kinderen met allen een eigen verhaal.
Thangadurai
Dit is Thangadurai. Hij is heel mooi geschminkt voor het feest en hij groet ons met de handen gevouwen in de ‘namasthe’
Thangadurai woont al vanaf zijn eerste jaar in het Colourful Children opvanghuis. Hij is 17 jaar en hij is doof geboren. Hij heeft ook niet geleerd om te praten, hij is doofstom. Hij kan zich niet concentreren en onthouden vindt hij ook moeilijk.
Thangadurai heeft een jonger zusje van 8 jaar dat ook doofstom is. Hij komt uit een klein dorpje. Zijn ouders zijn heel arm. Vader is een koelie, hij vervoert mensen op de fiets. Hij ziet zijn ouders elke twee maanden en in de vakanties.Thangadurai is een vrolijke jongen die het erg naar de zin heeft in het huis waar hij woont, Vidivelli.
Hij leert nu een vak met zijn handen, zodat hij zelf geld kan verdienen. Hij kan prachtig tekenen en schilderen.
Vikey
Dit is Vikey, hij is 9 jaar. Hij woont vanaf 5 jaar in het Colourful Children opvanghuis.
Vikey is altijd vrolijk en heel druk. Als je in zijn buurt komt dan gaat hij aan je trekken en probeert op je te springen. Hij rent graag rondjes. Hij woont bij Colourful Children samen met zijn oudere broer. Die is precies zoals hij, vrolijk en druk.
De vader van Vikey werkt in een bananenfarm, moeder is thuis. Moeder kon niet voor de broertjes zorgen omdat ze gehandicapt zijn en ook nog heel druk
Vikey kan niet goed leren, hij vergeet bijna alles meteen. Hij leert nu kleine woordjes lezen en met hulp letters schrijven. Hij kent de kleuren nog niet en weet ook niet wat een vierkant of een circel is.
Hij houdt vooral van spelletjes waarbij je kunt rennen. Daar is hij heel goed in. Hij is heel gemakkelijk in de omgang met andere kinderen, hij praat aan een stuk door.
Pavithiraa
Dit is Pavithiraa, ze is 7 jaar en woont sinds 1 jaar in het opvanghuis in Zuid India. De ouders van Pavithiraa gaan elke dag op zoek naar werk. Soms hebben ze geen werk, dan is er geen geld en ook geen eten.
Pavithiraa heeft geen broertjes of zusjes, ze is enig kind. Ze ziet haar ouders elke maand een keer en ook in de vakanties. Wanneer ze ziek is gaat ze naar huis.
De ouders kunnen niet goed voor Pavithiraa zorgen omdat ze allebei elke dag werken. Ze was vaak alleen en huilde veel. Daarom is ze naar Colourful Children gegaan, het huis voor gehandicapte kinderen.
Nu huilt ze niet meer, ze lacht veel. Ze is een lief kindje, die altijd heel mooi rechtop zit. In het huis zijn geen stoelen of tafels, iedereen zit op de grond. Pavithiraa is een beetje verlegen. Wanneer je naar haar toegaat buigt ze haar hoofd opzij. Ze vindt het moeilijk wanneer anderen te dichtbij komen. Maar ze gaat wel graag zelf naar andere kinderen toe of op schoot zitten bij de juffrouw. Ze noemt iedereen mamma.
Ze praat langzaam. Ze kent de kleuren niet en ook een vierkant of een rondje kan ze niet herkennen. Ze leert nu om een potlood vast te houden. Ze heeft hulp nodig bij het wassen, aankleden, tandenpoetsen en naar de w.c gaan. Iemand gaat nu elk half uur met haar naar de toilet om het haar te leren.
